تفسیر خطاهای بازسازی(rebuild) در سالیدورک

عیب یابی خطاها در سالیدورک

در سالیدورک با خطاهای متفاوتی مواجه خواهید شد. نصب نامناسب و حتی بهداشت بد رایانه، می‌تواند باعث ایجاد خطاهایی شود که ممکن است مانند باگ‌ها در نرم افزار به نظر برسند. خطاهای کاربران در سالیدورک، می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی شود که ممکن است حل کردن آنها بسیار سخت باشد. ما نمی‌توانیم در این کتاب به تمام خطاهای احتمالی بپردازیم و روش حل کردن آنها ارائه دهیم؛ اما قصد داریم روی خطاهای مربوط به فیچرها، که به هنگام کار با مدل‌ها رخ می‌دهند تمرکز کنیم. وقتی که در سالیدورک با یک خطا مواجه می‌شوید، فهمیدن اینکه چه چیزی باعث این خطا شده است، و اینکه چگونه آن را حل کنیم، همان هدف خطایابی محسوب می‌شود. پیغام‌های خطا، در مکان‌های مختلفی به ما نشان داده می‌شوند، از جمله در جعبه‌های پیغام در پنجره‌ی گرافیکی، در نوار وظیفه(taskbar)، در حباب‌های راهنما در کنار PropertyManager و در نمادهای کوچک در داخل پنجره‌ی FeatureManager. 

تفسیر خطاهای بازسازی(rebuild) در سالیدورک

در فصل 3، درباره‌ی رنگ‌های اسکچ‌ها و عیب‌یابی خطاها در اسکچ‌ها بحث شد. ما می‌توانیم خیلی از چیزهایی که در مورد خطایابی اسکچ‌ها یاد گرفته‌ایم را در خطایابی فیچرها در پارت‌ها اعمال کنیم. بخش FeatureManager ،مثلث‌های زردی را با علامت‌های تعجب سیاه نمایش می‌دهد که به برخی هشدارها اشاره می‌کنند. یک هشدار، یعنی اینکه یک مشکل وجود دارد، اما این فیچر با شکست(hasn’t failed) مواجه نشده است. دایره‌ی قرمز، که یک علامت X دارد، نماد شکست(failure) محسوب می‌شود و به این معنی است که این فیچر، هیچ شکل هندسی(geometry) ایجاد نمی‌کند. 

تصویر 12.22 یک بخش از یک درختِ فیچر از یک پارت را نشان می‌دهد که یک فیچر در وسط این درخت حذف شده است. مگر اینکه در مورد نحوه تنظیم قطعه خود بسیار دقت کنید،زیرا حذف این چنینی، منجر به خطاهای زیادی خواهد شد.

(تصویر 12.22 حذف کردن یک فیچر در وسط یک درخت، می‌تواند باعث ایجاد خطاهای زیادی شود)

به پیغام تول‌تیپ در تصویر 12.22 توجه کنید. بسیاری از کاربران عادت دارند هر نوع هشدار یا پیام خطا که مشاهده کنند، از آن خارج شوند. ما نباید از خطاها بترسیم. پس از اینکه دانستیم چگونه با آنها رفتار کنیم، می‌توانیم به این خطاها به چشم یک ابزار نگاه کنیم که به ما کمک می‌کند تا مدل خود را بررسی کنیم. اولین کاری که ما باید با یک خطا انجام دهیم، این است که آن را بخوانیم. سرانجام، قادر خواهیم بود پیغام‌های خطا و معنی آنها را به سرعت تشخیص دهیم. پیغام خطای درون تصویر 12.22 می‌گوید: نمی‌توانم هیچ سرفیسی را برای اکسترود کردن تا آن پیدا کنم... . این یعنی اینکه ما فراموش کرده‌ایم از شرط انتهاییِ up to surface در یک فیچر اکسترود استفاده کنیم. دلیل این امر حذف یا احتمالاً تغییر نام این فیچر در فرمان Trim یا Knit است.

شما ممکن است علت خطاها را بدانید یا اینکه ندانید. اگر این پارت را کسی به شما داده است اما او وضعیت این مدل را برای شما توضیح نداده است، ممکن است مجبور شوید خودتان (به تنهایی) آن را متوجه شوید.  بیشتر اوقات، فهمیدن اینکه چه اتفاقی دارد رخ می‌دهد، خیلی سخت نیست، مخصوصاً اگر کمی تمرین کنیم. 

ما به شما این نکته را متذکر می‌شویم که قرار است برای ارزیابی خطاها، تمرین های زیادی انجام دهید. وقتی که مدلی با تعدادی خطا به دست شما می‌رسد، اولین کاری که باید انجام دهید، این است که به دنبال بالاترین خطا در درخت طراحی بگردید. به خاطر طبیعتِ درختِ فیچرِ مبتنی بر تاریخ(history-based)  خطاها همواره به صورت آبشاری به سمت پایین(cascade down) سرازیر می‌شوند. وقتی که ما تغییری انجام می‌دهیم که باعث ایجاد خطا می‌شود، این خطاها در درخت، پایین‌تر از تغییر مورد نظر، قرار خواهند گرفت. موقعیت‌های خاصی می‌تواند پیش بیاید که یک تغییر باعث شود یک خطا به بالای درخت منتقل شود. اما آنها نادر هستند. حالت‌های نمایش Flat Tree و Dynamic Relationship Visualization به شما در درک این موقعیت‌ها کمک می‌کنند.